De Lynx voor grote afstanden — met het vuurwerk een tandje lager.
De Sherman L deelt de chassisstructuur met de Leaperkim Lynx, maar het uitgangspunt is een ander. Waar de Lynx mikte op spektakel bij hoge snelheid — koppelpieken, pedalen als een lanceerplatform, nerveuze firmware — richt de Sherman L zich op de rijder die 's ochtends een route uitstippelt en tot de avond niet aan opladen wil denken.
Het kerngegeven is de accu: 4000 Wh bij 151,2 V, opgebouwd uit Samsung INR21700-50S-cellen in een 6-parallelle architectuur. Meer parallelle strengen betekent dat elke cel minder stroom te verwerken krijgt tijdens een zware trek — dat houdt de temperaturen binnen de perken en behoudt de capaciteit over de lange duur. Het is dezelfde logica die de oorspronkelijke Sherman tot een cult-tourwiel maakte; alleen is het accupakket nu zo'n kwart groter.
Op papier is het een koning in bereik. In het zadel is hij rustiger dan de Lynx — meer een Audi A8 dan een RS 6.
De hydraulische FastAce-vering met 90 mm veerweg neemt de scherpte van tramrails, kasseien en de incidentele stoeprandsprong weg. Compressie en uitvering zijn beide instelbaar met een 4 mm-sleutel, en de drie veervarianten (62, 66 en 70 lbs) laten je de vering op je gewicht afstemmen zonder te gokken. De standaardband is een tubeless wegband van 20″ × 2,75″ die mooi door bochten snijdt en licht grind verdraagt; een grof geprofileerde offroad-band is een populaire tweede band.
Bij het opladen wint de Sherman L stilletjes tijd terug. Een standaard 5 A-oplader vult het pakket in ongeveer zes uur, maar de dubbele laadpoort verwerkt tot 20 A — grofweg 1,5 uur van leeg naar vol als je een snellader bij de hand hebt. Op een tweedaagse tocht is dat het verschil tussen een staande lunch en een fatsoenlijke inchecking in het hotel.
